Wczytuję dane...

Sadzenie i Pielęgnacja Rhododendrona Poradnik

Sadzenie i Pielęgnacja Rhododendrona Poradnik

Różanecznik (Rhododendron) to bez wątpienia jeden z najbardziej efektownych krzewów w naszych ogrodach. Filogenetycznie są to rośliny bardzo stare. Pochodzą z rejonu Nepalu, Północnej Birmy i południowo-zachodnich Chin. Najstarsze znalezione w Europie i Ameryce Północnej skamieniałości liczą sobie około 50 milionów lat a zachowane w nich fragmenty różaneczników przypominają te obecnie dziko rosnące w Azji. Nazwy 'rhododendron' użył po raz pierwszy w 1576r. Francuz de L'obel. Pochodzi ona od greckiego słowa rhódon "róża" i déndron "drzewo". Polski termin różanecznik, wydaję się zatem bardzo trafny. Znanych jest ponad 1000 gatunków tych roślin oraz prawie 30 000 wyhodowanych na przestrzeni 150 lat odmian. Różnią się one nie tylko kolorystyką kwiatów ale również innymi cechami takimi jak pokrój krzewu czy siła wzrostu (od kilkucentymetrowych krzewinek poprzez formy epifityczne do silnie rosnących krzewów osiągających ponad 20m wysokości). 

Sadzienie:

Najlepszą porą do sadzenia jest okres od początku września do połowy listopada. Wiosenny okres sadzenia rozpoczyna się w marcu i trwa do połowy maja, do rozwoju liści. Ziemia wtedy musi być już rozmarznięta. Zaleta sadzenia jesiennego: w nagrzanej jeszcze glebie krzew dobrze się ukorzeni, szybciej wytworzy nowe korzenie i łatwiej zniesie okres zimy. Zaleta sadzenia wiosennego: wiele odmian można wybrać w okresie ich kwitnienia.

Rododendron jest krzewem długowiecznym, a jego przesadzanie nie jest wcale proste i bezpieczne. Dlatego wybór miejsca dla niego powinien być dobrze przemyślany.

Jeśli chodzi o podłoże, rododendrony są naprawdę wymagające. Ważne jest, aby gleba była zakwaszona, a przy tym bardzo przepuszczalna i bogata w próchnicę. Powinna też być możliwie równomiernie wilgotna. Większość gatunków rośnie w naturalnym środowisku w chłodno-wilgotnych, półcienistych miejscach, zwykle pod mniej górującymi drzewami. Jako najlepszy „dawca cienia” dla naszych zimozielonych ogrodowych klejnotów służy rodzima sosna pospolita (Pinus silvestris). Niektóre dzikie gatunki oraz hybrydy znoszą także słoneczne stanowiska, jeśli tylko gleba jest dostatecznie wilgotna.

Ważne jest dobre przygotowanie miejsca do sadzenia, ponieważ gleby w większości regionów nie są dla krzewów różanecznika idealne. Piaszczysty substrat musi być obficie wzbogacony kompostem liściastym i obornikiem. Przy glebie gliniastej, która ma skłonność do twardnienia, potrzebny jest czasem drenaż ze żwiru.

Przycinanie:

Przycinanie w zasadzie nie jest konieczne, ale dobrze ukorzenione rododendrony znoszą cięcie formujące, a nawet mocne cięcie aż do starego drewna.

W przypadku wszystkich wielkokwiatowych rododendronów należy zwiędłe kwiatostany usuwać, aby pobudzić tworzenie nowych pąków kwiatowych. Regularne zasilanie nawozem w okresie wiosennym jest ważne, aby roślina tworzyła piękne, ciemnozielone liście i obficie kwitła.

Zimowanie:

Liście zimozielonych rododendronów mogą przy silnych mrozach i suchym wietrze ze wschodu doznać uszkodzenia. Dlatego też pojedynczo rosnące, najbardziej wystawione na wiatr krzewy dobrze jest profilaktycznie osłonić matami albo włókniną. Większość różaneczników dobrze znosi zimę w ogrodzie bez żadnej pomocy. Nie należy wpadać w panikę, kiedy opadną liście, ponieważ zdarza się to większości azalii i niektórym innym gatunkom. Tylko różaneczniki w doniczkach potrzebują osłony, jako że ich podłoże przemarza znacznie łatwiej.

Problemy w uprawie:

Problemy, które dotykają wszystkie krzewy. Powstają najczęściej na skutek wczesnych przymrozków jesiennych, kiedy soki jeszcze krążą. Albo wiosną, kiedy rośliny już się ożywiają, a spóźniony mróz niespodziewanie nadchodzi. Z tego powodu nie należy latem nawozić różaneczników azotem, co może spowodować wzrost pędów jesienią. Powstałe od mrozu pęknięcia na korze goją się ciężko i prowadzą często do obumarcia rośliny. Kiedy się pojawią, jest już za późno na jakiekolwiek działania. Można jedynie zapobiegać zakażeniom grzybowym.

Zwijanie się i zwieszanie liści. Zjawisko normalne, kiedy różanecznik odczuwa skutki upału, mrozu albo niedoboru wody. Taka reakcja pomaga roślinie przezwyciężyć sytuację stresową i uniknąć przesuszenia. Kiedy ekstremalne okoliczności miną, roślina powinna szybko zregenerować. Podobne symptomy może wywołać grzybowa choroba korzeni. Zwłaszcza w upalnych i wilgotnych warunkach.

Rośliny więdną i nagle zamierają. Sprawcami są najczęściej larwy opuchlaka truskawkowca (Otiorhynchus sulcatus). Żerują na korzeniach, a zwłaszcza u podstawy pnia, i przecinają przepływ soków. Mniej problematyczne są szkody wyrządzane na liściach przez dorosłe owady.

To już wszystko co powinieneś wiedzieć . A jeżeli masz pytania zapraszam do kontaktu https://www.facebook.com/bartosz.essoltysik.

Pozdrawiam :D